می گن امروز روز ولنتاینه....

جالبه نه؟

آدم یه هدیه بخره بذاره رو میزش اما کسی نباشه که اونو بهش بده!

خیلی سخته.

سخت تر از اون اینه که  نمی دونی باید به کی تبریک بگی!

من باید به کی تبریک بگم؟

من باید به کی هدیه بدم خدااااااااا؟؟؟؟

سخته ... سخت...

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم 

 ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب ایینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم

سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم 

 تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای دردامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم 

 نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

با تو بودن بهترینه

اما ...

اما ...

اما ختم جستجو نیست ...!

نقطه ی دل سر خط ...!!!

 . !

پ.ن : من همون کسی هستم که خودش می دونه یا شایدم نمی دونه !!! 

دورا دور مراقب چشم های نگرانت بودم !

دورا دور قطراتی را که چون در از ان مینای زیبا میبارید می دیدم.

همه آنها را و همه تیک تاک هایی که قلب مهربانت برای من چون سازی مینواخت.

همه را با انگشتان دستم شمردم بارها بارها

گرچه اگر آنها را با تمام سلولهای بدنم هم می شمردم بازهم کم می آمد !

در تمامی عمر بودنم با تو که اندازه چشم برهم زدنی بود

تنها یک چیز گرانبها داشتم.

عشق تو و بس! من حتی تورا هم برای خود نداشتم...!

و اینک حتی در تنهاترین لحظات زندگی تلخی که برایم ساختی یادی کوچک از آن عشق آتشین آرامشی در وجودم می آفریند.

عش آتشینم. همو که از آن فقط همین ققنوس برایم مانده.

تولدش روزی بود که شعله های عشقم آتش بیشتری گرفت و به هر سو زبانه زد.

سوزاند و سوزاند تا ققنوسی از شعله هایش متولد شد.

ققنوس زیبای من...

تنها یادگار بودنت...